parshaמפרשי הפרשה

כלי יקר — ובקצרכם את קציר ארצכם לא תכלה פאת שדך לקצר

Why does the verse shift from plural to singular — 'ובקצרכם' (when you all reap) but 'לא תכלה פאת שדך' (you, singular, shall not finish)?

ומה שנאמר 'ובקצרכם' לשון רבים ואחר כך אמר לא תכלה פאת שדך לשון יחיד, לומר לך שאפילו בזמן קצירה שרבים קוצרים אל תדמה בנפשך לאמר יכול העני להתפרנס משדות של אחרים אף אם לא אניח להם לקט שכחה ופאה, תלמוד לומר 'לא תכלה', ו'לא תלקט', החוב מוטל על כל יחיד ואינו יכול לפטור את עצמו בשל אחרים.

1 source · all verified

Opens as a working sheet — explore, annotate, and export.

Source 1 · Acharonim
Verified

כלי יקר

Kli Yakar on Leviticus 19:9

Q — Why does the verse shift from plural to singular — 'ובקצרכם' (when you all reap) but 'לא תכלה פאת שדך' (you, singular, shall not finish)?

A — Kli Yakar reads the grammatical shift as a moral one. When many are reaping at once, an individual farmer might think: the poor can be supported by all the other fields — *my* corner won't make the difference. The Torah preempts the rationalization by snapping from plural to singular: yes, you are one of many reapers, but the obligation 'לא תכלה' is *yours alone*. 'החוב מוטל על כל יחיד ואינו יכול לפטור את עצמו בשל אחרים.' Communal obligation does not dilute personal responsibility — it intensifies it.

ומה שנאמר 'ובקצרכם' לשון רבים ואחר כך אמר לא תכלה פאת שדך לשון יחיד, לומר לך שאפילו בזמן קצירה שרבים קוצרים אל תדמה בנפשך לאמר יכול העני להתפרנס משדות של אחרים אף אם לא אניח להם לקט שכחה ופאה, תלמוד לומר 'לא תכלה', ו'לא תלקט', החוב מוטל על כל יחיד ואינו יכול לפטור את עצמו בשל אחרים.